triamboy
“ใครใคร่ค้าค้า ใครใคร่ขายขาย”
จากการเดินทางเยือนหลายต่่อหลายประเทศที่กำลังเปลี่ยนผ่านจากระบอบเดิมที่ตกลงเข้าใจใช้กันมายาวนาน สู่ระบอบกระแสหลักที่ยากต่อการหลีกเลี่ยงอย่างสิ้นเชิงอย่าง “ทุนนิยมประชาธิปไตย” ตลาดสด เช่นกัน เป็นช่องทางที่สำคัญอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ต่อการดำรงชีพทุกวันนี้ ด้วย ๑.) เป็นที่ให้โอกาสสร้างรายได้ตัวเงินให้กับผู้ขายอย่างชัดเจน (อาจไม่ใช่ผู้ผลิต) ๒.) เป็นที่ให้โอกาสสร้างวัตถุดิบที่ต้องการต่อการบริโภคของผู้บริโภควัตถุดิบนั้น เป็นเหตุหลักสองประการสำคัญ ตลาดสดหลวงพระบางก็เป็นตลาดสดแห่งหนึ่งในหลายหลายตลาดทั่วโลกที่กำลังเปิดโอกาสในการพบกันของผู้ซื้อและผู้ขาย
หากแต่ในกาลเปลี่ยนผ่านตอนต้นนี้ ความเป็นไปของตลาดสดเองจึงดูแตกต่างไปจากตลาดสดในพื้นที่ที่พัฒนาไปแล้วในระดับหนึ่ง คือ
- “ใครใคร่ค้าค้า” ทุกคนมีเสรีภาพในการขายสินค้าต่างต่างในตลาดสด รวมถึงมีเสรีภาพในการขายสินค้าทุกชนิดที่หามาได้
- “ใครใคร่ซื้อซื้อ” ทุกคนมีเสรีภาพในการซื้อสินค้าต่างต่างในตลาดสด รวมถึงมีเสรีภาพในการซื้อสินค้าทุกชนิดที่มีขายในตลาด
ลองพิจารณาจากรูปดังนี้














ดังนั้น ความเป็นไปในตลาดจึงมีลักษณะของตลาดเสรีภาพสมบูรณ์ คือ มีผู้ซื้อ และผู้ขายมากหน้าค่าตา รวมถึงมีสินค้านานาชนิด ทั้งที่ถูกคิดว่าปกติ และแปลก (ไม่เคยสัมผัสมาก่อน) ลองพิจารณาในรายละเอียดพบว่า ผู้ซื้อ และผู้ขายขั้นต้นของสินค้าต่างต่างมีบทบาทสำคัญมาก และมีแนวโน้มที่จะส่งมอบบทบาทให้กับตัวกลางในแต่ละอุตสาหกรรมของสินค้าต่างต่าง ไม่สามารถรวมกลุ่มของผู้ซื้อ และผู้ผลิต ในทางหนึ่งกล่าว คือ เกิดตัวกลางในตลาด และมีบทบาทสำคัญเพิ่มมากขึ้น ผู้ผลิตมีแนวโน้มเชี่ยวชาญการผลิตแต่เพียงอย่างเดียว และผู้บริโภคมีแนวโน้มเชี่ยวชาญแต่การทำงานของตน มากกว่านั้นการเข้ามาควบคุมจากรัฐ เกือบไม่มี ทั้งที่การออกกฎระเบียบอย่างเป็นรูปธรรม และการขอความร่วมมือในเชิงนามธรรม เป็นต้น
ในทางกลับกันสำหรับตลาดที่กำลังพัฒนา และพัฒนาแล้ว พบว่า ตัวกลางในแต่ละอุตสาหกรรมของสินค้าต่างต่างมีบทบาทสำคัญมาก และมีแนวโน้มที่จะรวมตัว รวมถึงเพิ่มอำนาจต่อรองผูกขาดต่อตลาด ผู้ผลิตให้ตัวกลางเข้ามาทำหน้าที่ขาย ผู้ผลิตสนใจพัฒนาแต่การผลิตจนเชี่ยวชาญ เกิดประสิทธิภาพมากขึ้น ผู้ซื้อเชี่ยวชาญในการประกอบอาชีพตน ซึ่งไม่ใช่ตัวกลาง มอบหน้าที่การคัดสรรสินค้าที่ถูกคาดว่าเป็นที่ต้องการมาให้เลือก ผู้ซื้อสูญเสียความสามารถ ศักยภาพในการเลือกสินค้า มากกว่านั้นมีการเข้ามาควบคุม ตรวจสอบจากรัฐ โดยการออกกฎระเบียบ ประกาศ อาทิ รายการสินค้าซื้อขายได้ตามที่กฎหมายกำหนด ราคาของสินค้าปรับขึ้นลงได้ตามคำสั่ง และการขอความร่วมมือจากรัฐ รวมถึงการให้ความร่วมมือจากผู้ขาย เป็นต้น
อืมม. เห็นอยู่ Starbuck ทั้งวัน ไม่รู้ว่าจานเต้ เอาเวลาที่ไหนไปเก้บภาพประทับใจพวกนี้มานะครับ แต่ขอบคุณมากมาย เหอะๆๆ ได้ท้องโลกกว้างผ่าน post ของเต้่หละ… อิจฉาเหมือนกันนะ คนที่ได้สัมผัสโลกเนีย
ยิ่งเห็น ก็ยิ่งสำนึกว่า มนุษย์เป็นเผ่าพันธุ์สัตว์โลกที่เบียดเบียนเผ่าพันธุ์สัตว์เพื่อนร่วมโลกชนิดอื่นมากที่สุด
…
…
แต่ก็เป็นไปตามกฎธรรมชาติ
“ผู้ที่แข็งแกร่งย่อมอยู่รอด และผู้อ่อนแอจะตายจากไป”
จำได้เสมอว่าสมัยเด็กๆ ครูสอนสังคมมักสอนว่า “พ่อค้าคนกลาง” ทำให้ราคาพืชผลสูงขึ้น เอาเปรียบชาวนา ชาวไร่ ชาวสวน เป็นคนไม่ดี ฝังใจผมมานาน ทำข้อสอปรนัยหรืออัตนัยก็ตาม เจอปุ๊บตอบปั๊บแบบไม่กลัวผิดเลย
เมื่อโตขึ้น รู้มากขึ้น ความคิดก็เปลี่ยนไป แต่ก็ไม่รู้ว่า คำสอนนี้ จะยังอยู่เหมือนเดิมหรือไม่?
ภาพสวยมากครับ เห็นด้วยกับอาจารย์แบงค์ครับ น่าอิจฉาคนที่ได้สัมผัสโลกอย่างทั่วถึงครับ
ปล. ลืมรูปโปรดรูปแรกไปเลย เพราะว่าถูกแยกไปอีกแฟ้มนึง
ขอบใจทุกคำขอบคุณครับ
จากการอภิปรายร่วมของคุณ smileykid มานั่งนึกนึกดู ก็ตลกดี
ในเรื่องเกี่ยวกับการตอบข้อสอบหลายตัวเลือก
อย่าง กรณีของ “พ่อค้าคนกลาง” เช่นกัน
หรือไม่ก็ “ทุกคน หรือ คนไทยทุกคน”
เป็นว่าสะกิดตาปื๊บ ตอบปั๊บ ไม่เป็นอันว่าต้องอ่านโจทย์เสียก่อน
555