ลองพิจารณาในมุมมองกลับกัน, ผมคิดว่าเรื่องบางเรื่องก็มีเหตุผลของมัน, ซึ่งเหตุผลนั้นไม่ได้ถูกกำหนดจากปัจจัยทางเศรษฐกิจอย่างเดียว, โดยเฉพาะอย่างยิ่งมูลค่าเพิ่มจากสังคมผ่านประเพณี, ความเช่ื่อ, ขนบ, ธรรมเนียม (ค่าธรรมเนียบก็เช่นกัน), เป็นต้น.

ยกตัวอย่างเช่น,

สุสาน, รายละเอียดของสุสานตั้งแต่ขนาด, รูปแบบ, สีสัน, องค์ประกอบต่างต่างที่มีให้เลือกมากมายน้ีล้วนแต่เป็นการสร้างมูลค่าเพิ่มให้้กับผู้บริโภค, หรือตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคในอนาคต, intertemporal choice, เพียงแต่ผู้บริโภครู้แน่ชัดว่าไม่ได้มีการบริโภคจริงในอนาคต (ตายไปเสียก่อน). แม้กระทั่งเป็นที่รู้แน่ชัดแล้วก็ตามว่าไม่สามารถบริโภคได้จริง, ตามความเชื่อแล้ว, วิญญาณจะเป็นผู้บริโภคเอง หรือรูปของผู้บริโภคเปลี่ยน, แต่พลังงานเดิม (ถ้าเชื่อว่าพลังงานจะมาสถิตย์ที่นี่). มากกว่านั้นการบริโภคสุสานของวิญญานนี้ยังสร้างมูลค่าเพิ่มของกลุ่มบุคคล หรือกลุ่มของหน่วยตัวสินใจ, อย่างน้อยที่สุดจากตัวอย่างนี้, เพิ่มมูลค่าของความสัมพันธ์ในครอบครัวโดยตรงอย่างหลีกหนีไม่ได้เป็นส่วนใหญ่ (หรืออาจลดมูลค่าโดยการต่อต้านไม่ไปของเด็กรุ่นใหม่, ที่อาจแสดงออกด้วยอารมณ์เชิงลบ). อาจารย์แบงค์เองเป็นส่วนหนึ่งที่คงไม่ปฎิเสธความพึงพอใจจากการไปบริโภคเทศกาลเชงเม้ง, ที่มาจากการบริโภคขสุสานของพลังงานบรรพบุรุษอีกต่อหนึ่ง.

ดังนั้นองค์ประกอบของสุสานในรายละเอียดมีความโน้มเอียงที่สร้างมูลค่าเพิ่มให้กับหน่วยการตัวสินใจแบบกลุ่มชน, ในทางกลับกัน, ลดมูลค่าเพิ่มกับหน่วนการตัดสินใจปัจเจกบุคคล.

ขอทาน, ในอีกตัวอย่างหนึ่ง, เป็นการขายบริการทางอารมณ์อย่างหนึ่ง คือ ขาย “เวทนา”, หรือการเสพอารมณ์ทางกาย. สำหรับผู้บริโภคที่ได้สัมผัสแล้วพึงพอใจบริโภค “เวทนา”, จึงได้ตอบสนองด้วย “เงิน” สำหรับผู้เสพที่มี “ความคิดตลาด” โดยเงินเป็นตัวกลาง, ตอบสนองด้วย “ข้าวปลาอาหาร” สำหรับผู้เสพที่มี “ความคิดการอยู่รอด”, ตอบสนองด้วย “เวทนาตอบโดยตนเอง” สำหรับผู้เสพที่มี “ความคิดของอารมณ์ ณ ขณะนั้น”. ดังนั้น, ถ้าให้เปรียบเทียบกับแนวคิดพื้นฐานของระบบตลาด, ขอทานเป็นการขายบริการ “เวทนา”, เสมือน “โสเภณี, หมอนวด, นางโลม” ขายบริการ “ความต้องการทางเพศ และความต้องการที่เกี่ยวเนื่อง.

5555 ไม่รู้ว่าเห็นเป็นเช่นใด, นานา.

หันเห็น”ตรง”กัน หันเห็น”ต้อง”ปฎิบัติตามกัน.

ตรง และ ต้อง ถูกกระบวนการหาผลลัพธ์รวมมาแล้ว.

ในทางสังคม, การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสพื้นที่แก่ทุกองค์ประกอบเป็นเงื่อนไขที่พอเพียง.

ในสังคมมนุษย์, การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสพื้นที่แก่มนุษย์ทุกหน่วยการตัดสินใจเป็นเงื่อนไขที่พอเพียง.

ในสังคมกระบือ, การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสพื้นที่แก่กระบือทุกหน่วยการตัดสินใจเป็นเงื่อนไขที่พอเพียง.

ในสังคมป่าเบญจพรรณ, การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสพื้นที่แก่พืชทุกหน่วยการตัดสินใจเป็นเงื่อนไขที่พอเพียง.

ในสังคมดาวเคราะห์โลก, การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสพื้นที่แก่ทุกหน่วยการตัดสินใจเป็นเงื่อนไขที่พอเพียง.

การเปลี่ยนแปลง คือ องค์ประกอบเปลี่ยน (share), องค์ประกอบบางอย่างมีสัดส่วนลดลง หรือ เพิ่มขึ้น, บางอย่าง หายไป หรือ เกิดขึ้น, บางอย่างเปลี่ยนแปลงจำนวนเท่าเดิม แต่เปลี่ยนคุณภาพภายในจำนวน.

การให้ และ/หรือ สร้าง โอกาสต้องมีการจัดการกระจายใหม่ตลอดเช่นกัน, ตามการเปลี่ยนแปลง.
อย่างน้อยที่สุดในช่วงระยะเวลาหนึ่ง, ที่องค์ประกอบตัวใดตัวหนึ่งอย่างน้อยที่สุดหนึ่งตัวมีการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยยะ, ต้องมีการจัดการกระจายโอกาสใหม่.

มากกว่านั้น, คงปฏิเสธไม่ได้ว่าไม่มีการปรับเปลี่ยนได้ตลอดเวลาของการเปลี่ยนองค์ประกอบต่างต่าง, ราวกับเส้นกราฟแนวโน้มที่เกิดจากจุดเล็กจำนวนมาก.

จงปรับตัวรับมือองค์ประกอบที่เปลี่ยนไป!!! เปลี่ยน!!!

ถ้าความเป็นไปของธรรมชาติ ทั้งที่มีชีวิต และไม่มีชีวิต ไม่ตาย หรือสามารถทวนกระแสธรรมชาติได้อย่างหนึ่ง, การเปลี่ยนองค์ประกอบคงต้องมีการจัดการโอกาสด้วยวิธีที่ไม่ใช่ธรรมชาติในอดีต หรือ กำลังจะถูกนิยามเป็นธรรมชาติของ ณ ขณะ, นั่นคือ วิธีที่ทวนกระแสธรรมชาติเช่นกัน.

วิธีที่ทวนกระแสธรรมชาติของ ณ ขณะ, ยกตัวอย่าง,
_การฆ่าด้วยวิธีต่างต่าง เช่น การแทง, การยิง, การระเบิด , การฆ่าตัวตาย เป็นต้น
_การเอาเปรียบด้วยวิธีต่างต่าง เช่น การถือพรรคถือพวก, การกลั่นแกล้ง เป็นต้น
_การทำร้ายด้วยวิธีต่าง เช่น การข่มขืน, การวิ่งราว, การขมขู่ เป็นต้น
เห็นได้จากข่าวที่มากขึ้น, เช่น, การฆ่าชิงทรัพย์, การล่อลวงข่มขืน, การค้ามนุษย์, การยิงคู่อริ, การฆ่าล้างเผ่าพันธ์,
การฆ่าตัวตายหมู่, การระเบิดพลีชีพ, การระเบิดรถ, การดักทำร้าย, การเผาโรงเรียน, การทำสงคราม, การฆ่าตัวตายจากความเครียด, การทำร้ายตัวเอง, การมีปัญหาทางจิต.
ยังไม่นับรวมถึงการตอบสนองการกระทำจากสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ เช่น ไวรัสที่ปรับตัว (ดื้อยา), อากาศที่ปรับตัว (แปรปรวน และอุณหภูมิสูง).

สิ่งที่สร้างสรรค์ขึ้นมา ณ ขณะ จะเป็นสิ่งที่ถูกใช้เพื่อลดจำนวนองค์ประกอบ หรือลดคุณภาพขององค์ประกอบในขณะเดียวกันนั้น.

บรรพบุรุษของสัตว์มนุษย์พยายามยืดความตาย, อย่างน้อยที่สุด, ด้วยการสร้างที่อาศัยมั่นคง, ป้องกันรักษาโรคภัย, ผลิตกระจายเครื่องนุ่งห่ม, ผลิตกระจายอาหารและเครื่องดื่ม.

เราพยายามหนีความตายจากปัจจัยพื้นฐานธรรมชาติเพื่อเลือกตายอย่างไม่รู้ตัวด้วยสิ่งที่รังสรรค์ขึ้นมา, อาทิ, ความเครียด, การแข่งขัน, การบีบคั้นจากระบอบเศรษฐกิจ, การเมือง, และสังคม, อุบัติเหตุจากยานพาหนะ, ปืน, ระเบิด, จากเชื้อโรคที่พัฒนาการแล้ว, จากเพื่อนมนุษย์ที่พัฒนาการแล้ว.

(1) herding mentality ==> พฤติกรรมทำตามกัน เยี่ยงการต้อนฝูงสัตว์, เกิดขึ้นมาก โดยเฉพาะตลาดที่มีสภาพสารสนเทศไม่สมบูรณ์… เช่น เดินไป เอ๊ะ! ร้านไหนขายเฟอริเจอร์ดีดีนะ เห็นคนเข้า index มากๆก็เลยแห่เข้าไปซื้อ (ไม่รู้หละว่าของเขาดีรึเปล่า คนซื้อเยอะ นาจะดีกว่าคนซื้อน้อยซิน่า) ปรากฏที่เดินเข้าไปซื้อก็เพราะ “ไม่รู้แต่ทำตามกันโม้ดดดด” เอวังด้วยประการละฉะนี้

(2) ในมุมมองทาง ART ไม่อาร์ตไม่รู้ รู้แต่ว่า รูปคนหัน…กัน ทำไมหา shape งามๆ (แบบกระแสหลัก) ไม่ได้เลย? T-T (รูปนกน้ำหันตามกันยังน่าดูกว่า 555)

(3) ไม่คิดบ้างหรือว่า เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ คิดตามทฤษฎีสมคบคิด, เต้อาจเอานกปลอมไปปักในทะเล หลังจากเจอรูปฝรั่งหัน…ตามกัน เพื่อเอามาทำภาพประกอบนี้? ผมขอยื่นญัตติตรวจสอบภาพดังกล่าว โดยเชิญหมอพรทิพย์ให้เอา GT200 มาชี้หาความจริง, ทุกท่านวาไง?

Truth may seem but cannot be Beauty brag,
but tis not she Truth and beauty buried be.

เป็นอย่างที่คุณ กอไผ่ ว่าไว้, คงเป็นสุข, ที่เกิดขึ้นได้ไม่ง่าย.

ครั้งแรกที่อ่านรู้เรื่องของคุณ ปั้น, สุดยอดๆ, ทำให้ผมมีความเบิกบานใจเล็กน้อย.

ขอบใจจริง.

5555

สุขใดไม่เท่าการทำงานที่ไม่มีอุปสรรค…ทุกอย่างหัน-เห็น-ตรงกัน

แต่น้อยเรื่องนักที่จะหัน-เห็น-ตรงกัน

ชอบมุขเล็กๆอย่างนี้……สบายตา..เพลินใจดี

ขอบคุณที่มีมาให้ชมเรื่อยๆ